Open Source = கேண்முறை
தமிழ்ச் சிந்தனையின் வழியில் ஒரு சொல் உருவாக்கம்
மொழி என்பது வெறும் வார்த்தைகளின் தொகுப்பு அல்ல; அது ஒரு மக்களின் சிந்தனை, அனுபவம், வாழ்க்கை நெறி ஆகியவற்றின் வடிவமாகும். உலகில் புதிய கருத்துகள் தோன்றும் போதெல்லாம் அவற்றை மொழியில் ஏற்றுக்கொள்ள இரண்டு வழிகள் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ஒன்று, அந்நிய மொழிச் சொல்லை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்வது. மற்றொன்று, அந்தச் சொல்லின் உள்ளார்ந்த கருத்தையும் பண்பையும் புரிந்து கொண்டு, தாய்மொழியின் இயல்பில் புதிய சொல் உருவாக்குவது. தமிழ்மொழி தனது நீண்ட வரலாற்றில் பெரும்பாலும் இரண்டாவது வழியையே பின்பற்றியுள்ளது.
இதற்குச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு “Waterfall” என்ற ஆங்கிலச் சொல்லாகும். அதை நேரடியாக “நீர்வீழ்ச்சி” என்று மொழிபெயர்க்கலாம். ஆனால் தமிழின் இயல்பான சொல் “அருவி” ஆகும். “அருவி” என்ற சொல் நீர் உயரத்திலிருந்து கீழிறங்கும் ஓட்டத்தையும் அதன் இயற்கை இயக்கத்தையும் ஒரே சொல்லில் உணர்த்துகிறது. அதனால் தான் தமிழில் “அருவி” என்ற சொல் இயல்பாகவும் செழுமையாகவும் ஒலிக்கிறது; அது வெறும் மொழிபெயர்ப்பு அல்ல, இயற்கையை உணர்ந்து உருவான சொல்.
இதே எண்ணம் இன்றைய தகவல் தொழில்நுட்ப உலகில் பரவலாகப் பயன்படும் “Open Source” என்ற கருத்துக்கும் பொருந்துகிறது. பொதுவாக இதனை “திறந்த மூலம்” அல்லது “திறந்த மூல மென்பொருள்” என்று மொழிபெயர்க்கும் நடை உள்ளது. ஆனால் இவ்வகை மொழிபெயர்ப்பு ஆங்கிலச் சொல்லின் வடிவத்தை மட்டும் தமிழில் மாற்றுகிறது; அதன் ஆழ்ந்த பண்பை முழுமையாக வெளிப்படுத்துவதில்லை.
“Open Source” என்பதன் மையக் கருத்து வெறும் “மூலம் திறந்திருப்பது” மட்டுமல்ல. அதன் உள்ளார்ந்த உணர்வு பகிர்வு, ஒத்துழைப்பு, பரஸ்பர நம்பிக்கை, மற்றும் பலரின் பங்களிப்பால் உருவாகும் அறிவு ஆகியவற்றில் இருக்கிறது.
ஒரு மென்பொருளின் மூலக் குறியீடு ஒருவரின் தனிச்சொத்தாக மறைக்கப்படாமல், உலகெங்கும் உள்ள பலராலும் காணப்பட்டு, திருத்தப்பட்டு, மேம்படுத்தப்பட்டு வளர்கிறது. இதில் ஒரே ஆசிரியன் இல்லை; பலரின் பங்களிப்பு இணைந்து ஒரு பெரிய படைப்பாக உருவாகிறது.
இந்தச் செயற்பாட்டின் அடிப்படை உணர்வு — இணைவு.
அறிவை தனிமைப்படுத்தாமல், உறவாகப் பகிர்வது.
தமிழில் இந்த உணர்வை மிக அழகாக எடுத்துரைக்கும் சொல் “கேண்மை” ஆகும். கேண்மை என்பது சாதாரண நட்பு அல்ல; மனம் திறந்த நெருக்கம், நம்பிக்கையுடன் கூடிய உறவு, ஒன்றிணைந்து நிற்கும் ஒத்துழைப்பு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய செவ்வியச் சொல். ஒருவரின் செயலை மற்றவர் ஏற்றுக்கொண்டு வளர்க்கும் உறவின் தன்மையே கேண்மை.
இந்த “கேண்மை” என்ற பண்புடன் “முறை” என்ற சொல்லை இணைத்தால் “கேண்முறை” என்ற சொல் உருவாகிறது. அதாவது, நெருக்கமான ஒத்துழைப்பின் அடிப்படையில் இயங்கும் நடைமுறை. இவ்வாறு பார்க்கும்போது “Open Source” என்ற கருத்தின் உயிரை மிகத் துல்லியமாக வெளிப்படுத்தும் தமிழ்ச் சொல் “கேண்முறை” எனலாம்.
இதனால் “Open Source = கேண்முறை” என்பது வெறும் மொழிபெயர்ப்பு அல்ல; அது தமிழ்ச் சிந்தனையின் அடிப்படையில் செய்யப்பட்ட கருத்து உருவாக்கமாகும். இது ஒரு தொழில்நுட்பச் சொல்லுக்கு மாற்றாக மட்டுமல்லாமல், தமிழின் சொல் உருவாக்க மரபையும் தொடரும் முயற்சியாகவும் பார்க்கப்பட வேண்டும்.
“Waterfall” என்பதனை “நீர்வீழ்ச்சி” என்று சொல்லாமல் “அருவி” என்று அழைப்பது போல, “Open Source” என்பதனை “திறமூலம்” போன்ற நேரடி மொழிபெயர்ப்புகளால் மட்டுமே கட்டுப்படுத்தாமல், அதன் பண்பையும் உள்ளார்ந்த உணர்வையும் வெளிப்படுத்தும் வகையில் “கேண்முறை” என்று அழைப்பது மிகப் பொருத்தமானதாக நான் எண்ணுகிறேன்.
மொழி வளர வேண்டும் என்றால் அது புதிய கருத்துகளை தன்னுள் ஏற்க வேண்டும். ஆனால் அந்த ஏற்றுக்கொள்ளுதல் வெறும் கடன் வாங்குதல் ஆகாமல், தன் சொந்த சிந்தனையில் மறுபிறவி பெற வேண்டும். அந்த வகையில் “Open Source” என்ற உலகளாவிய கருத்து தமிழில் “கேண்முறை” எனும் வடிவில் வேரூன்றும் போது, அது தமிழின் செழுமையையும் அதன் சிந்தனையின் ஆழத்தையும் ஒருசேர வெளிப்படுத்தும்.
அறிவு பூட்டப்பட்ட பெட்டி அல்ல; அது பகிரப்பட்ட செல்வம்.
அந்தப் பகிர்வில் பல மனங்கள் இணையும் போது உருவாகும் உலகமே — கேண்முறை.